Foreigner

Toen de rockband Foreigner in 1976 werd opgericht, bestond het uit zes personen. Drie daarvan waren Amerikanen, de andere helft had de Britse nationaliteit. Dus het maakt niet uit of de band zichzelf Amerikaans of Engels noemde: bij beide keuzes kende Foreigner drie buitenlanders. Op die manier is de bandnaam Foreigner ontstaan. Onder die naam boekte de rockband grote (radio)successen als "Cold as Ice", "Waiting for a Girl Like You", "I Want to Know What Love Is", "That Was Yesterday", "Say You Will" en "I Don't Want to Live Without You".

Leden Foreigner tijdens oprichting + nationaliteit

Mick Jones	Engeland
Ian McDonald
Dennis Elliott
Lou Gramm	Verenigde Staten
Al Greenwood
Ed Gagliardi

Beginperiode
In 1976 werd Foreigner opgericht door gitarist Mick Jones (geboren op 27 december 1944 in Portsmouth). Samen met Ian McDonald (saxofoon) besloot hij Foreigner op te richten, met leadzanger Lou Gramm en verder Dennis Elliott (drums), Ed Gagliardi (basgitaar) en Al Greenwood (keyboard). Het titelloze debuutalbum bevatte de singles "Feels Like the First Time", "Cold as Ice" en "Long, Long Way from Home". Waar eerstgenoemde en laatstgenoemde alleen in de Verenigde Staten grote hits werden, was "Cold as Ice" de wereldwijde doorbraak. Ook al werd het in de Verenigde Staten geen top 5-hit (in tegenstelling tot "Feels Like the First Time"), in Engeland werd het de eerste top 25-hit, in de United World Chart werd het een top 10-hit en de rockplaat werd in de herfst van 1977 de eerste Top 40-hit van Foreigner in Nederland, met een dertiende plek als hoogste notering. "Cold as Ice" is vandaag de dag bij het jongere publiek vooral bekend geworden door de vele commercials die deze klassieker bevatten.

Terugval

Eerste vijf singles van Foreigner in Nederland

JAAR	TITEL	HP	AW
1977	FEELS LIKE THE FIRST TIME	tip
	COLD AS ICE	13	6
1978	HOT BLOODED	tip
1979	BLUE MORNING, BLUE DAY
1980	LOVE ON THE TELEPHONE	34	2

In de Verenigde Staten bleef Foreigner na "Cold as Ice" grote hits scoren, met onder andere top 3-hits "Hot Blooded en "Double Vision" in de gelederen, maar daarbuiten bleef Foreigner de band van "Cold as Ice". "Hot Blooded", de eerste single van het tweede album, wist de Top 40 niet te halen, terwijl opvolger "Double Vision" (tevens de naam van het album) zelfs niet terug te zien was in de Tipparade. Als derde single "Blue Morning, Blue Day" ook nog blijft steken in de Tipparade, kan het album "Double Vision" met recht een flop worden genoemd. Het derde album werd "Head Games". De eerste twee singles, "Dirty White Boy" en de titeltrack, werden alleen in de Verenigde Staten een hit. De derde single was "Love on the Telephone". Die plaat werd alleen in Europa uitgebracht; in de Verenigde Staten werd B-kant "Women" uitgebracht als single. "Love on the Telephone" was de eerste Nederlandse Top 40-hit van Foreigner in twee-en-een-halfjaar tijd, al is daar alles mee gezegd: in twee weken tijd kwam de plaat niet verder dan #34. Het succes van "Cold as Ice" leek onevenaarbaar voor de Brits/Amerikaanse manschappen van Mick Jones. Eind 1980 werden Al Greenwood en Ian McDonald uit de band gezet, waardoor Foreigner in het vervolg een kwartet was.


Overstap naar mainstream

Langst op nummer 2 in VS (exclusief #1-hits)

aw	jaar	artiest titel
10	1982	FOREIGNER WAITING FOR A GIRL LIKE YOU
	2002	MISSY ELIOTT WORK IT
9	1996	DONNA LEWIS I LOVE YOU ALWAYS FOREVER
	1998	SHANIA TWAIN YOU'RE STILL THE ONE

Het vierde album van Foreigner werd het toepasselijke "4". De eerste single, "Urgent", werd de eerste hit van de band in Duitsland maar was in de rest van Europa redelijk onbekend. In de Verenigde Staten werd de plaat een top 5-hit. Opvolger "Juke Box Hero" werd over de hele wereld een kleinere hit dan "Urgent". De definitieve doorbraak in Europa was met de derde single: het voor Foreigner-begrippen zeer mainstream klinkende "Waiting for a Girl Like You". Thomas Dolby, die in 1984 een hitje zou scoren met "I Scare Myself", nam het eerste synthesizerspel dat ooit in een track van Foreigner klonk, voor zijn rekening. In de Verenigde Staten schreef de plaat in 1982 geschiedenis door tien achtereenvolgende weken de tweede plaats te bezetten (zie tabel). "Physical" van Olivia Newton-John en "I Can't Go for That (No Can Do)" van Hall & Oates hielden de power ballad van de eerste plek af. In Engeland werd "Waiting for a Girl Like You" de eerste top 10-hit van Foreigner en in Nederland haalde de plaat de zestiende plek. Het album "4" voerde tien weken lang de Amerikaanse albumhitlijst aan. Vanaf het tournee ter promotie van het album maakten toetsenist Bob Mayo en saxofonist Mark Rivera Foreigner weer een sextet. Tijdens het tournee was toetsenist Peter Reilich ook van de partij, maar na afloop werd hij weer uit de band gezet.

Succes nam toe

Bestverkochte singles ter wereld in 1985

#	artiest titel
1	USA FOR AFRICA WE ARE THE WORLD
2	TINA TURNER WE DON'T NEED ANOTHER HERO
3	A-HA TAKE ON ME
4	BAND AID DO THEY KNOW IT'S CHRISTMAS?
5	FOREIGNER I WANT TO KNOW WHAT LOVE IS

De opvolger van het album "4" werd "Agent Provocateur". Dat album zou een minder groot succes worden in de Amerikaanse albumlijsten dan "4" (6x platina om 3x platina), maar de leadsingle werd een wereldwijde monsterhit: "I Want to Know What Love Is". Die plaat bereikte in de Amerikaanse hitlijst een plek die "Waiting for a Girl Like You" tien achtereenvolgende weken niet niet wist te halen: #1. "I Want to Know What Love Is" is alleen door Mick Jones geschreven. In bijna alle andere gevallen schreef Lou Gramm mee en laatstgenoemde was dan ook geen voorstander van het op het album "Agent Provocateur" zetten van "I Want to Know What Love Is". Hij vond deze ballad niet passen bij de sound van Foreigner, vergeleken met het eerder uitgebrachte werk (een mening waar je je twijfels bij kunt hebben, gezien het eerdere succes van "Waiting for a Girl Like You"). Maar "I Want to Know What Love Is" werd een monsterhit, ook buiten de Verenigde Staten. In Engeland, Australië, Canada, Noorwegen en Zweden werd het eveneens een #1-hit, terwijl de ballad ook in Zwitserland en Zuid-Afrika goed scoorde. In Nederland werd de plaat de eerste (en enige) top 10-hit van Foreigner. Na een moeizame start wist "I Want to Know What Love Is" de zesde plaats te bereiken in het kikkerlandje. De concurrentie aangaan met onder andere "Easy Lover" van Phil Collins en Philip Bailey, "Shout" van Tears for Fears en "One Night in Bangkok" van Murray Head was teveel gevraagd. De eerste top 10-hit van Foreigner stond vijftien weken in de Top 40, een uitzonderlijk aantal destijds voor een hit die de top 5 niet heeft gehaald. Alleen "De Vogeltjesdans" van de Electronica's wist dit ook te presteren (29 weken, hp #8). Het succes moest in het voorjaar van 1985 een vervolg krijgen in de naam van "That Was Yesterday". De rocktrack, met een vloeiende synthesizer als intro, wist het succes van zijn voorganger echter bij lange na niet te evenaren; in de Verenigde Staten werd de top 10 niet eens bereikt en in Engeland bleef de plaat zelfs op een schamele 28ste plaats steken, net als in Nederland. Het is echter wel een grote klassieker geworden, mede omdat het door het intro gemakkelijk te onderscheiden is van andere hits. "Agent Provocateur" werd het eerste Foreigner-album waar meerdere Top 40-hits op stonden.

Laatste successen
In 1987 verscheen het album "Inside Information", het laatste album. De eerste single werd "Say You Will" en daarmee probeerde Foreigner het succes van "I Want to Know What Love Is" te evenaren. Die poging was tevergeefs: floppen deed het (grotendeels) zeker niet, maar in de Verenigde Staten liep de rockplaat de top 5 mis, voor Foreigner uitzonderlijk voor de eerste single van een nieuw album. In Engeland werd het wel een grote flop en in de rest van de wereld werd het grotendeels eveneens geen top 10-hit, waardoor een veertiende plaats in de Nederlandse Top 40 zeker geen slechte prestatie is. De tweede single, "I Don't Want to Live Without You", werd in de Verenigde Staten wel een top 5-hit (in tegenstelling tot zijn voorganger). In de Top 40 bleef de ballad op #19 steken, waardoor "Inside Information" het eerste Foreigner-album ooit is dat twee Nederlandse top 20-hits heeft gekweekt. In Engeland werd de plaat een nog grotere flop dan "Say You Will" (#91 om #71). "I Don't Want to Live Without You" is de laatste hit geweest van Foreigner. De band kende nog verschillende bezettingswisselingen, met het vertrek van Lou Gramm in 1990 als grootste verandering. Johnny Edwards werd de nieuwe leadzanger, maar hij vertrok in 1992 weer en Gramm keerde terug. In 1994 bleef "White Lie" van het album "Mr. Moonlight" nog in de Tipparade steken in Nederland, maar toen was de succesperiode van Foreigner al lang en breed verleden tijd. Foreigner bestaat nog steeds en van de leden is Mick Jones de enige die van het begin af aan al van de partij was. Verder bestaat de band uit saxofonist Thom Gimbel, bassist Jeff Pilson, zanger Kelly Hansen, toetsenist Michael Bluestein en drummer Chris Frazier.